Η ιστορία της ομάδας ποδοσφαίρου του Αυλώνα
Μετάβαση στο τέλος των μετα-δεδομένων
Μεταφορά στην αρχή του μεταδεδομένων
 

Αθλητική Ένωση Αυλώνα

Η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα σε επίπεδο χωριού -κι όχι γειτονιάς-δημιουργήθηκε το 1932-1933, χωρίς να παρουσιάζει τίποτα το ιδιαίτερο, πέρα από την προσωπική ευχαρίστηση των παικτών. Λίγο αργότερα και γύρω στα 1936-1938, η ομάδα απέκτησε καλύτερη οργάνωση, διέθετε δύο-τρεις μπάλες, φανέλες κλπ. Την καλύτερη όμως ποδοσφαιρική ομάδα, που κυριαρχούσε στην ευρύτερη περιοχή και την φοβούνταν όλα τα γύρω χωριά, την απέκτησε ο Αυλώνας την περίοδο 1947-1955. Ονομαζόταν αρχικά Αθλητική Ένωση Κακοσαλεσίου (ΑΕΚ) και στη συνέχεια Αθλητική Ένωση Αυλώνα με τα χρώματα της Α.Ε.Κ..

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού την περίοδο 1947-1955

Το γήπεδο βρισκόταν στο ανατολικό άκρο του χωριού. Ήταν φοβερές οι μάχες που γινόντουσαν, ιδίως με το Γεραλί, τον «Κεραυνό» της Λιάτανης, το Σχηματάρι, το Βαθύ κλπ. Σε κάθε ματς όλο το χωριό ήταν εκεί και παρακολουθούσε με μεγάλο ενθουσιασμό και φανατισμό. Η ομάδα είχε σπουδαίους ποδοσφαιριστές που, αν έπαιζαν σήμερα, θα είχαν αφήσει εποχή στο ποδόσφαιρο. Τρεις ήταν οι μεγάλοι μπαλαδόροι, που τα ονόματά τους είχαν γίνει γνωστά στην ευρύτερη περιοχή στο 1947-55. Ο ένας ήταν ο  Νότης Κων/νου Μηνάς, πληθωρικός χαφ, που συντόνιζε όλη την ομάδα, δεν έχανε την μπάλα από τα πόδια. Ήταν ο ηγέτης. Ο δεύτερος ήταν ο Δημ. Θ. Σακάλογλου, ένα 10άρι που θα μπορούσε να σταθεί στις μεγάλες αθηναϊκές ομάδες της εποχής. Τεχνίτης, τροφοδότης, γκολτζής, συντονιστής, γενικά αυτό που λέμε μπαλαδόρος. Ο τρίτος ήταν ο Χρ. Φίστης. Η μηχανή της ομάδας. Επιθετικός χαφ, δεν καταλάβαινε τίποτα. Αλώνιζε το γήπεδο. Δυνατός, σκληρός μαχητής. Ήταν αδύνατον να του πάρει τη μπάλα ο αντίπαλος, το θεωρούσε προσβολή.

Πράσινα Πουλιά: Μία δεύτερη ποδοσφαιρική ομάδα

Κατά την περίοδο 1949-52 δημιουργήθηκε και μια δεύτερη ομάδα, τα Πράσινα Πουλιά με πράσινες φανέλες. Η ομάδα δημιουργήθηκε μάλλον από προσωπικές ποδοσφαιρικές αντιζηλίες. Δε διατηρήθηκε όμως για πολύ, γιατί το χωριό δε χωρούσε και την ΑΕΚ και τα Πράσινα Πουλιά.

Αθλητική Ομάδα Αυλώνα: Η νέα ομάδα

Το 1958 ιδρύθηκε νέα ποδοσφαιρική ομάδα, η Αθλητική Ομάδα Αυλώνα (Α.Ο.Α.) από τον Κ. Τρυβλλά και τον Χ. Λιάκουρη. Κύριος στόχος ήταν η επανίδρυση της ομάδας σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο.  Μετά από μία διακοπή, η ομάδα ξεκίνησε το 1969 να παίρνει μέρος στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών στη Γ΄ Εθνική. Η ομάδα άνθισε λόγω των ταλέντων του χωριού.Την περίοδο 1985-1988 συμμετείχε στην Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών και το 2005-2007 στην Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής. Το ανώτερο σημείο που έφτασε ήταν η Α΄ κατηγορία Αττικής. Κατέκτησε μάλιστα δύο τίτλους υπερπρωταθλητή το 1981-1982 στην Ε.Π.Σ. Αθηνών και το 2000. Για ένα διάστημα η εμφάνιση της ομάδας ήταν βυσσινί – άσπρο, όπως ήταν τα χρώματα του Άγιαξ.Όπως μας είπε ο κ. Ηρακλής Παπαθεοδώρου, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου και ιστορικό  στέλεχος, οι παίχτες που ξεχώρισαν στην ιστορία της ήταν οι Γ. Μαγγίνας, ο οποίος είχε παίξει και στην Α΄ Εθνική στον Λεβαδειακό και τον Ιωνικό, ο Α. Ποταμιάνος, που έπαιξε στη Β’ Εθνική στην ομάδα της Καλλιθέας, ο Κ. Τριανταφύλλου, ο Λιάκουρης που έπαιξε στην ΑΕΚ, ενώ πρώτος σκόρερ ήταν ο Γιάννης Φίστης. Μεγάλη ιστορία είχε και ο Λάμπρος Λιάκουρης, μαθηματικός στο Λύκειο του Αυλώνα. Και όλα αυτά γίνονταν αφιλοκερδώς, για τη φανέλα. Ο Κώστας Νικολαΐδης υπήρξε ο πιο σπουδαίος προπονητής της ομάδας, που είχε διακριθεί ως χαφ, είχε μάλιστα παίξει και στο Champions League. Τα ματς που ξεχώρισαν στην ιστορία της ομάδας ήταν η νίκη επί του «Κεραμικού» το 1983 με 7 – 1, αλλά και η ήττα από τον «Γέρακα» το 1998 με 9 - 1. Διακριθήκαμε, επίσης για την καλύτερη επίθεση σε τελικό, το 2001 - 2002.  Στην περίοδο 1970-1971 η ομάδα έφερε δύο ξένους αθλητές από την Ουγκάντα, τον Ντόμπο και τον Νίτσε, που φοιτούσαν στη Σχολή Αεροπορίας και ήρθαν στην ομάδα μέσω Αυλωνιτών συμμαθητών τους. Το γήπεδο, στο οποίο παίζει και σήμερα η ομάδα, κατασκευάστηκε το 1968-1969 με χορηγία της Διοίκησης του στρατοπέδου Αυλώνα. Αρχικά είχε χώμα και χωρητικότητα 800 ατόμων. Το 2004 το γήπεδο απέκτησε τη μορφή που έχει μέχρι σήμερα.