Μια επίσκεψη στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγίας Παρασκευής και το Μουσείο Κοντόπουλου
Μετάβαση στο τέλος των μετα-δεδομένων
Μεταφορά στην αρχή του μεταδεδομένων
 

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Ανεβαίνοντας από την πλατεία την κεντρική οδό της Αγίας Παρασκευής, την Αγίου Ιωάννου, και στρίβοντας στο δεύτερο στενό δεξιά, βρισκόμαστε στην οδό Αλέκου Κοντοπούλου. Προς το τέλος της οδού -η οποία, σημειωτέον, δεν είναι μεγάλη- στον αριθμό 13, συναντάμε το κτίριο του προορισμού μας. Μια καλαίσθητη κατοικία (θα μπορούσες να την πεις βίλα) που, μολονότι ζωσμένη -παραπλεύρως και απέναντι- από πολυκατοικίες, δημιουργεί την αίσθηση ότι βρίσκεται στην εξοχή, καθώς διαθέτει μεγάλο κήπο, δέντρα, ένα ρυάκι παραδίπλα και πουλιά που, τα πρωινά κυρίως, δίνουν συναυλία.

Είναι η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγίας Παρασκευής και το Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου, που συνυπάρχουν στον δρόμο που φέρει τ' όνομα του ζωγράφου.

       

                               Είσοδος στο Παιδικό Τμήμα                                                                   Είσοδος στο Τμήμα Ενηλίκων

Το κτίριο της Βιβλιοθήκης είναι διώροφο, περιλαμβάνοντας στο κάτω μέρος το παιδικό της τμήμα και στο επάνω το τμήμα ενηλίκων. Δίπλα στο τμήμα ενηλίκων και με διαφορετική είσοδο βρίσκεται το Μουσείο.

Η Βιβλιοθήκη διαθέτει τον δικό της οργανωμένο ιστότοπο (δες εδώ) , τον οποίο μπορεί να επισκεφθεί ο καθένας και να ενημερωθεί, όχι μόνο για την ιστορία και τους σκοπούς της, αλλά και για όλα όσα αφορούν τη λειτουργία και τις εκδηλώσεις που γίνονται εκεί. Στην περιοχή του Κοντόπευκου υπάρχει ένα επίσης οργανωμένο παράρτημά της, στην οδό Χίου και Σωτήρος 2.

Το σημαντικό είναι πως οι δύο -πλουσιότατες- βιβλιοθήκες διαθέτουν τακτικά μέλη, Αγιοπαρασκευιώτες. Η ιδιότητα του μέλους, την οποία μπορεί να αποκτήσει οποιοσδήποτε δημότης δωρεάν, επιτρέπει τον δανεισμό βιβλίων και την ανάγνωση στο αναγνωστήριο, που διαθέτει βιβλία και περιοδικά.

Έντονη και ποικίλη η δραστηριότητα της Βιβλιοθήκης-Μουσείου, μ' ένα πλήθος εκδηλώσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο θερινό Δεκαήμερο Εκδηλώσεων στον Κήπο καθώς και το "Σάββατο στη Βιβλιοθήκη".

Βίντεο: Το Αναγνωστήριο της Βιβλιοθήκης

Συνέντευξη

Κατά την επίσκεψή μας στη Βιβλιοθήκη η διευθύντριά της, κα Αρώνη, συζήτησε μαζί μας και με μεγάλη προθυμία μας έδωσε απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις που της κάναμε.   


-      Κα Αρώνη, ποιά είναι τα κριτήρια επιλογής για τα βιβλία που θα τοποθετηθούν στα ράφια της βιβλιοθήκης;

-       Το ειδικευμένο προσωπικό της βιβλιοθήκης ενημερώνεται από τις βιβλιοκριτικές και τους καταλόγους, από έντυπο υλικό, όπως οι εφημερίδες και το διαδίκτυο. Έχουμε και πολιτική στα κριτήρια γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε μια Δημοτική Βιβλιοθήκη και το μεγαλύτερο ποσοστό των βιβλίων είναι λογοτεχνικά βιβλία. Εξαντλούμε, λοιπόν, τη λογοτεχνική παραγωγή και παίρνουμε και κάποια βιβλία γνώσεων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ανάγκες του αναγνωστικού κοινού, έτσι όπως διαμορφώνεται για Δημοτική Βιβλιοθήκη.    

-       Ποιά βιβλία κινούνται περισσότερο;

-       Κυρίως λογοτεχνικά, όπως προείπα, αλλά και βιβλία ψυχολογίας, φιλοσοφίας και ιστορίας. Οι θετικές επιστήμες πολύ λιγότερο. Οι φοιτητές δεν πηγαίνουν σε μια Δημοτική Βιβλιοθήκη  για να κάνουν τις εργασίες τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν την χρησιμοποιούν και ότι δεν βρίσκουν κιόλας υλικό που χρειάζονται.

Δεν ξεχνάμε βέβαια και τις εκπαιδευτικές ανάγκες. Στις αρχές, όταν ξεκινήσαμε, είχαμε συναντηθεί και με εκπαιδευτικούς, κυρίως της Πρωτοβάθμιας κι αργότερα της Δευτεροβάθμιας και είχαμε ρωτήσει για τις ανάγκες τους σε βιβλία.

-       Λογοτεχνικά ή άλλες κατηγορίες;

-       Όχι λογοτεχνικά, τέτοια έχουμε, μιλάμε για βιβλία που χρησιμοποιούν για τη δουλειά τους, για τη διδασκαλία τους, για παράδειγμα για τις μεθόδους διδασκαλίας, για την εκπαίδευση γενικά ή κάποια εκπαιδευτικά περιοδικά. Επίσης, παλιότερα, απ’ τη Β/θμια κυρίως, κάποιοι εκπαιδευτικοί που ήθελαν να στείλουν τα παιδιά στη βιβλιοθήκη να κάνουν κάποιες εργασίες, έρχονταν από πριν σε μας και ζητούσαν τα βιβλία κι εμείς τα αγοράζαμε.

-       Η διαδικασία αυτή είναι εύκολη;

-       Είναι κάτι που γίνεται σχετικά εύκολα, αλλά τελευταία δεν γίνεται. Οι εκπαιδευτικοί δεν κινούνται μ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι και το διαδίκτυο τώρα. Άλλωστε δεν μιλάμε για εξειδικευμένα βιβλία. Τα βιβλία αυτά μένουν στη βιβλιοθήκη.

-       Δεν είναι επιβαρυντικό αυτό οικονομικά για τη βιβλιοθήκη;

-       Δεν είναι τόσο πολλά τα βιβλία και γίνεται λίγες φορές.

-       Συντήρηση βιβλίων γίνεται; 


-       Τη συντήρηση την κάνουμε μόνοι μας , εμείς οι βιβλιοθηκονόμοι. Τα βιβλία που αγοράζουμε τα ντύνουμε με αυτοκόλλητο κι έτσι κρατάνε περισσότερο και μπορούμε να τα καθαρίσουμε αν λερωθούν. Αν κάποιο σχιστεί, το κολλάμε με κόλλα βιβλιοδεσίας, για να το συντηρήσουμε όσο μπορούμε. Τα βιβλία αυτά είναι αναλώσιμα, αν κάποιο αχρηστευθεί εντελώς και αξίζει ως υλικό, τότε το ξαναγοράζουμε.
-       Υπάρχουν βιβλία που μπορούν να θεωρηθούν σπάνια ή πολύ παλιά;

-       Αυτά τα βιβλία τα αποσύρουμε και τα κρατάμε στην εσωτερική συλλογή. Δε δανείζονται πια.

-      Ποιάς ηλικίας είναι τα μέλη σας και ποιά η συχνότητα δανεισμού;

-       Οι ηλικίες έχουν κατέβει. Παλιότερα είχαμε όλο το Δημοτικό καθώς και πρώτη και Δευτέρα Γυμνασίου αλλά τα τελευταία χρόνια δανείζονται περισσότερο οι πιο μικρές ηλικίες, μέχρι και Τετάρτη  Δημοτικού, γεγονός που μας κάνει κι εμάς ν’ αγοράζουμε πιο πολλά εικονογραφημένα βιβλία, έχουμε δηλαδή ανταποκριθεί σ’ αυτήν τη ζήτηση. Έχουν μειωθεί οι τελευταίες τάξεις του Δημτικού και οι πρώτες του Γυμνασίου.

-       Σε τι οφείλεται αυτό;

-       Στην τεχνολογία προφανώς, ίσως και στις αυξημένες ανάγκες του σχολείου ή των εξωσχολικών μαθημάτων. Είναι αρκετοί οι λόγοι.

[ Σ’ αυτό το σημείο μπήκε ένα κύριος που ήθελε να δανειστεί κάποια συγκεκριμένα βιβλία και με την ευκαιρία αυτή η κυρία Αρώνη μας τα έδειξε. Ήταν «Η Πολιτική Οικονομία του Αριστοτέλη», «Η Ελλάδα των δανείων και των χρεωκοπιών» και το «Σημαντικές στιγμές του Επιστημονικού Λόγου». ]

-       Αυτές είναι κάποιες κατηγορίες εκτός Λογοτεχνίας, αρκετά ενδιαφέρουσες, κάποιες και εξαιρετικές, και γραμμένες μάλιστα μ’ έναν τρόπο που μπορεί να διαβαστεί.

[ Βλέποντας τον ενθουσιασμό που εξέφρασε ο κύριος για τη βιβλιοθήκη -πρώην στρατιωτικός, απ’ ό,τι μας είπε- σκεφτήκαμε να του ζητήσουμε να μας πει δυό λόγια ]

Βίντεο-συνέντευξη από μέλος της Βιβλιοθήκης


-       Για τη στατιστική των ηλικιών που λέγαμε, λοιπόν, τη βιβλιοθήκη τη χρησιμοποιεί σ’ ένα μεγάλο ποσοστό οι συνταξιούχοι, γιατί έχουν το χρόνο. Βέβαια, στατιστικά πάλι, οι γυναίκες διαβάζουν πιο πολύ από τους άντρες.

-       Μετά το Γυμνάσιο, τι ηλικίες έρχονται;

-       Τα παιδιά του Λυκείου είναι πολύ περισσότερο επιβαρυμένα, οπότε μετά πάμε στις ηλικίες μετά τα τριάντα, έχουν τελειώσει τις σπουδές τους , έχουν πάει σ’ ένα άλλο στάδιο και επανέρχονται. Και βέβαια είναι πολύ πιο εύκολο αυτό να το πούμε  γιατί έχει μεγάλη σημασία- όταν υπάρχει σ’ έναν δήμο, σε μια πόλη, σε μια κοινότητα, μια Βιβλιοθήκη. Τα παιδιά μαθαίνουν, μεγαλώνουν με τη βιβλιοθήκη. Γι αυτό ο στόχος μας είναι οι μικρές ηλικίες. Να μάθουν ν’ αγαπούν το βιβλίο και να θεωρούν το χώρο δικό τους. Μετά από τόσα χρόνια λειτουργίας έρχονται ενήλικες, οι οποίοι είχαν περάσει σαν παιδιά και φέρνουν τα δικά τους παιδιά τώρα.

      -       Από πότε λειτουργεί;

-       Η Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1982 αλλά άρχισε να λειτουργεί οργανωμένα από το 1984 και μετά. Έχει μεγαλώσει μια γενιά και τώρα φτάσαμε να έχουμε για πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου κάποια που ήταν μέλος, όταν ήταν μικρή.

-       Ο Δήμος αναλαμβάνει όλα τα έξοδα;

-       Βεβαίως, η επιχορήγηση γίνεται αποκλειστικά από το Δήμο.

-       Υπάρχουν δωρεές βιβλίων;

-       Η μεγαλύτερη και καθοριστική δωρεά έγινε βέβαια από τον Αλέκο Κοντόπουλο -δε χρειάζεται ίσως να το αναφέρουμε καν αυτό- καθόρισε όμως πραγματικά τη μοίρα και την πορεία της βιβλιοθήκης. Δωρεές γίνονται αλλά δεν αφορούν πάντα βιβλία που μπορούν να μπουν στη βιβλιοθήκη. Πολλές φορές είναι πολύ παλιά ή δεν είναι σε καλή κατάσταση, μερικές φορές δεν είναι κατάλληλα για μια Δημοτική Βιβλιοθήκη.

-       Εσείς όμως τα δέχεστε;

-       Τα δεχόμαστε αλλά τα επιλέγουμε και όσα δε μας κάνουν τα δίνουμε σε άλλες βιβλιοθήκες ή τα δίνουμε δωρεά σε δημότες της πόλης μας. Εδώ και και χρόνια έχει ξεκινήσει η «αναγνωστική ανακύκλωση», όπως το λέμε εμείς --δικός μας όρος, δεν είναι καν δόκιμος- η οποία προέρχεται κυρίως από δωρεές ή αποσύρσεις βιβλίων. Για παράδειγμα, έχουμε ετοιμάσει 1600-1700 βιβλία για τα Πομακοχώρια της Κομοτηνής, από δωρεές των δημοτών της Αγίας Παρασκευής, τα οποία και θα τα στείλουμε στην Κομοτηνή.

  
-       Το γνωρίζουν αυτό οι δημότες; Με ποιό τρόπο γίνεται η προβολή του έργου σας;

-       Οι δημότες το γνωρίζουν. Σχεδόν από τη αρχή που ιδρύθηκε η βιβλιοθήκη κάνουμε το εξής: ενημερώνουμε τους εκπαιδευτικούς για το υλικό, τις υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει η βιβλιοθήκη, προσκαλούμε τα παιδιά σε τάξεις οργανωμένες και υπάρρχουν συγκεκριμένα εκπαιδευτικά προγράμματα που μπορούν να παρακολουθήσουν. Είναι ελκυστικά. Ο σκοπός είναι να μπουν σ’ αυτόν τον κόσμο. Ανταπόκριση υπάρχει, όχι ίσως όση θα θέλαμε ή όση θα έπρεπε. Κι αυτό γιατί υπάρχουν διάφορα προβλήματα και κυρίως αυτό της μετακίνησης των μαθητών ή της γραφειοκρατίας.

-       Μιλήστε μας για τις εκδηλώσεις που γίνονται.

-       Οι εκδηλώσεις είναι και για παιδιά και για ενήλικες. Για τα παιδιά γίνονται στο παιδικό τμήμα, κάθε Σάββατο, με ανοιχτή πρόσβαση. Το φυλλάδιο που τυπώνουμε στην αρχή του χρόνου το μοιράζουμε σε κάθε παιδί. Τουλάχιστον 2000 φυλλάδια, ένα για κάθε μαθητή. Για το Γυμνάσιο έχουμε ξεκινήσει από πέρσι σιγά σιγά μια προσπάθεια για να έρθουν οργανωμένες τάξεις στη βιβλιοθήκη, όχι για μια απλή ξενάγηση αλλά για ένα βιωματικό πρόγραμμα. Ξεκινήσαμε μ' ένα πρόγραμμα για τον Ελύτη, συνεχίσαμε φέτος με ένα άλλο γ με θέμα τον Κινηματογράφο και τη Λογοτεχνία -εξαιρετικό- και θα συνεχίσουμε και με άλλα. Την περίοδο ’13-΄14 θα πάμε σε όλα τα σχολεία της περιοχής και με συγκεκριμένο πρόγραμμα και θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τα σχολεία να έρθουν στη βιβλιοθήκη.

 Μεταφέρουμε εδώ τις εντυπώσεις από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ναοί στο Σχήμα τ΄Ουρανού", ένα βιωματικό εργαστήρι αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ελύτη, το οποίο παρακολούθησε το Μάρτιο του 2012 ("Έτος Ελύτη") ένα από τα τμήματα της Γ΄Γυμνασίου του σχολείου μας, στο χώρο του Αναγνωστηρίου της Βιβλιοθήκης:

   "Στο πρόγραμμα αυτό αναλύσαμε στίχους από ποιήματα του Ελύτη (κυρίως από το πιο γνωστό και αγαπητό στο κοινό έργο του,  το "Άξιον Εστί"). Αποτελείτο δε από τρεις φάσεις

Στην πρώτη φάση, αναφερθήκαμε στον Ελύτη και ιδιαίτερα στα θέματα που απασχόλησαν την ποίησή του, στη ζωή του και στα γενικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποιητική του δημιουργία.

Στη δεύτερη φάση, χωριστήκαμε σε ομάδες των πέντε ατόμων από τις οποίες η κάθε μια ασχολήθηκε με τέσσερα αποσπάσματα του "Άξιον Εστί ". Άλλα ήταν από το πρώτο μέρος του "Γένεσις", άλλα από τα "Πάθη" κι άλλα από το "Δοξαστικό".

Στην τρίτη φάση, δημιουργήσαμε τέσσερα κολάζ με θέμα τη θαλασσα, τους ανέμους, τα νησιά και τη γυναίκα, στοιχεία  που αποτελούν βασικά σύμβολα της ποίησής του, συγκεντρώνοντας  σκέψεις που καταγράψαμε και παρουσιάσαμε στην προηγούμενη εργασία μας.

  Ήταν ένα εποικοδομητικό δίωρο που μας έφερε κοντά στην ποίηση του Ελύτη επιστρατεύοντας τη φαντασία  και ενεργοποιώντας την κρίση και την παρατηρητικότητά μας. Παράλληλα ξεφύγαμε από τον παραδοσιακό δασκαλοκεντρικό τρόπο διδασκαλίας, αφού μας δόθηκε η δυνατότητα να εκφράσουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εμβαθύνουμε στη σύγχρονη ποίηση και να σταματήσουμε να βλέπουμε τα ποιήματα επιφανειακά, αποκρυπτογραφώντας τα κρυμμένα συναισθήματα του ποιητή που μέχρι τώρα "φοβόμασταν" να προσεγγίσουμε. Η επίσκεψη στο χώρο αυτό μας χάρισε μια αξέχαστη  εμπειρία.

  Ευχαριστούμε και το προσωπικό της Δημοτικής μας Βιβλιοθήκης που μας υποδέχτηκε θερμά."

 Γιώργος Κ., μαθητής του Γ1

-       Κα Αρώνη, τώρα που είναι εποχή οικονομικής κρίσης έχει αυξηθεί ο δανεισμός βιβλίων;

-       Ένας λόγος της αύξησης είναι κι αυτός, σίγουρα. Ο κόσμος απευθύνεται στη βιβλιοθήκη για να βρει τα βιβλία. Έχει βέβαια σημασία και το γεγονός ότι εμείς αγοράζουμε συνεχώς καινούρια βιβλία και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα φιλικό και ζεστό περιβάλλον για τους αναγνώστες.

-       Στις εκδηλώσεις του Σαββάτου υπάρχει προσέλευση παιδιών;

-       Υπάρχει εξαιρετικά μεγάλη ανταπόκριση, τόσο μεγάλη που κάποιες φορές δεν επαρκεί ο χώρος.

      
-       Ποιές εκδηλώσεις προσελκύουν πιο πολύ τα παιδιά;

-       Οι παραστάσεις, δηλαδή Καραγκιόζης, κουκλοθέατρο....Λιγότερο αλλά αρκετό μαθητόκοσμο έχουν και τα καλλιτεχνικά εργαστήρια.  Έχουμε καινούριες εγγραφές μελών κάθε χρόνο και μεγάλο μέρος απ’ αυτές οφείλονται στις εκδηλώσεις.

-       Το Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου έχει εκπαιδευτικές εκδηλώσεις;

-       Βέβαια, για όλες τις ηλικιακές κατηγορίες και για την Α/βάθμια και για τη Β/βάθμια. Είναι εξαιρετικά, γιατί δεν είναι μόνο η ευκαιρία να δουν τα παιδιά το μοναδικό μουσείο που έχει η πόλη, και μάλιστα ενός μεγάλου ζωγράφου, αλλά να γνωρίσουν μέσα από αυτά τη νεοελληνική ζωγραφική, πολύ σημαντικό αυτό γιατί δεν έχουν και πολλές τέτοιες ευκαιρίες.

-       Έχουμε δει στο site σας ότι υπάρχουν και ψηφιοποιημένα βιβλία.

-       Ναι, και τα δύο είναι δικά μας, για τον Αλέκο Κοντόπουλο. Το ένα είναι έκθεση της βιβλιοθήκης με τα έργα του και το άλλο είναι γραμμένο από τον ίδιο, ένα βιβλίο με δοκίμια, γιατί ο Κοντόπουλος εκτός από μεγάλος ζωγράφος ήταν και διανοούμενος και έγραφε και καλά. Από αυτό είχαν μείνει 1-2 αντίτυπα κι ένας πρώτος λόγος που το ψηφιοποιήσαμε ήταν να διασωθεί. Θα ψηφιοποιήσουμε άλλα δύο βιβλία για τον Κοντόπουλο. Έχουμε ψηφιοποιήσει και ένα βιβλίο για την Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής αλλά περιμένουμε την επίσημη άδεια από την επίσημη Εκκλησία για να το βάλουμε στο site μας. Έχουμε ξεκινήσει επίσης προσπάθεια για συγκέντρωση υλικού για την πόλη μας, την οποία και θα ψηφιοποιήσουμε.

-       Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ κα Αρώνη για όλες αυτές τις πληροφορίες που μας δώσατε.

Βίντεο: Ο συγγραφέας Ισ. Ζουργός παρουσιάζει το βιβλίο του "Ανεμώλια" στο Αναγνωστήριο

Κατεβήκαμε στο χώρο του παιδικού τμήματος κι εκεί, εκτός από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε ζητήσαμε από ένα κοριτσάκι της Έκτης Δημοτικού, που διάβαζε εκεί, να μας πεί τι βιβλία διαβάζει και γιατί της αρέσει η βιβλιοθήκη.                                                                                                                                            

Ο χώρος της βιβλιοθήκης ενηλίκων από την εσωτερική σκάλα που οδηγεί στο Αναγνωστήριο

ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΕΚΟΥ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η είσοδος του Μουσείου

Το Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου στεγάζεται στην οικία - εργαστήριο όπου έζησε από το 1964 έως το 1975, εμπνεύστηκε και ζωγράφισε ο επιφανής ζωγράφος και διανοητής Αλέκος Κοντόπουλος. Η ίδρυση του Μουσείου έγινε μετά από δωρεά και κοινή επιθυμία του καλλιτέχνη και της συζύγου του Μαρσέλ Κοντοπούλου.
Το μικρό αυτό Μουσείο περιλαμβάνει τμήμα του σπιτιού και σχεδόν ανέπαφο το εργαστήριο του ζωγράφου. Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει αρκετούς πίνακες, όπως τους είχε αναρτήσει ο ίδιος στον προσωπικό του χώρο, σχέδια, προσωπικά αντικείμενα και σπάνιες αρχειακές φωτογραφίες καθώς και το σύνολο της εκτεταμένης βιβλιοθήκης του. Στο ισόγειο του κτιρίου υπάρχουν πολλοί πίνακες, καθώς και σχέδια, προσωπικά του αντικείμενα, σπάνιες φωτογραφίες του ίδιου πλάι σε γνωστές προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων, ο οποίος ήταν επίσης θεωρητικός της τέχνης και συντηρητής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Ανεβαίνοντας στο εργαστήριο, συναντήσαμε ανέπαφα τα σύνεργα της ζωγραφικής του, τη γυάλινη παλέτα, το καβαλέτο, τα πινέλα, τα σωληνάρια, τη λευκή ποδιά εργασίας και έτσι μπορέσαμε να φανταστούμε τον καλλιτέχνη στην ώρα της δημιουργίας του. Το εργαστήριο του ζωγράφου είναι ορατό και από το Αναγνωστήριο, καθώς αντί για τοίχος υπάρχει ένα μεγάλο γυάλινο χώρισμα, σαν παράθυρο, μεταξύ τους.

Το εργαστήριο του ζωγράφου

Ο υπεύθυνος αρχαιολόγος για το Μουσείο, αφού μας ξενάγησε σ' όλο το χώρο χάρισε στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας το Λεύκωμα "Αλέκος Κοντόπουλος", το οποίο, όπως μας είχε πει και η κυρία Αρώνη, υπάρχει και σε ψηφιακή μορφή και μπορεί να διαβαστεί απ' όλους. Μας έδωσε και το μέιλ και το τηλέφωνο της αδελφής του ζωγράφου, που τώρα βρίσκεται στη Νίκαια της Γαλλίας, αλλά δυστυχώς δεν μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί της. 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το
Λεύκωμα "Αλέκος Κοντόπουλος", Σεπτέμβριος 1999 
και το βιβλίο
"Ενθύμιον Ποιούμαι την τέχνην" του Αλέκου Κοντόπουλου.

                                                                                    Το Μουσείο εσωτερικά

Ο ζωγράφος Αλέκος Κοντόπουλος

Γεννημένος στη Λαμία το 1904, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (δάσκαλοί του οι Ιακωβίδης και Λύτρας) και στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον Μπρακ και άλλους ομοτέχνους και όπου επίσης γνώρισε τη σύζυγό του, με την οποία έζησε περί τα 50 χρόνια.


Πιστός στη ρεαλιστική απεικόνιση αρχικά και αδιάφορος στις αφηρημένες τάσεις που γνώρισε στη γαλλική πρωτεύουσα, ζωγράφισε τοπία, προσωπογραφίες και γυμνά, καθώς και συνθέσεις που χαρακτηρίζονται από μία διάθεση κοινωνικής κριτικής. Από το 1947 όμως και κυρίως τη δεκαετία του '50, στράφηκε στην ανεικονική ζωγραφική. Πολλές φορές, η ανεικονική γραφή του Αλέκου Κοντόπουλου χρησιμοποιεί τα παγκόσμια αρχέτυπα και τα διαχρονικά σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού, σε μια προσπάθεια να ζωντανέψει το χαμένο συλλογικό μύθο που ενέπνεε και εμψύχωνε τους καλλιτέχνες άλλων ιστορικών περιόδων, πριν την επέκταση του τεχνικού πολιτισμού και του απόλυτου ορθολογισμού.

Εύστοχα έχει χαρακτηριστεί «ποιητής ζωγράφος» και «ζωγράφος του νέου Ουμανισμού», γιατί πασχίζει μέσα από την Τέχνη να βρει τη χαμένη ισορροπία και να οδηγηθεί ξανά στις πηγές του μαγικού που περιέχει ο άνθρωπος στην καρδιά του, στη βαθύτερη φύση του.

Στο έργο του, αναγνωρίζουμε επίσης την επίδραση της μοντέρνας φυσικής και της διατύπωσης της θεωρίας της Σχετικότητας, από τον Αϊνστάιν.

Καλλιτέχνης της γενιάς του ΄30 εισάγει την Αφηρημένη Τέχνη στην Ελλάδα και επηρεάζονται αποφασιστικά όλες οι μεταπολεμικές γενιές εικαστικών καλλιτεχνών.

Οι εικονογραφήσεις λογοτεχνικών κειμένων για έντυπα και εφημερίδες, είναι ένα άλλο πεδίο δράσης του καλλιτέχνη, ιδιαίτερα αγαπητό από τον ίδιο και άγνωστο ακόμη και στους ειδικούς. Όπως ομολογούσε: "όταν άκουγα μια ιστορία αμέσως τη φανταζόμουν με εικόνες".  

Ως μουσειακός καλλιτέχνης, πέρα από την περίφημη τοιχογραφία, διαστάσεων 6μ. Χ 2.80μ., που κοσμεί το κλιμακοστάσιο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας , φιλοτέχνησε πάνω από 500 σχέδια με παραστάσεις από την αρχαία αττική αγγειογραφία.

Την τοιχογραφία αυτή ζωγράφισε ο Αλέκος Κοντόπουλος (1904-1975), το 1959, στον τοίχο του πλατύσκαλου της σκάλας που οδηγεί τους επισκέπτες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας από το ισόγειο στον πρώτο όροφο. Έχει διαστάσεις 6.00 Χ 3.50 μέτρα και απεικονίζει σκηνές από τα εργαστήρια και τις ασχολίες των κεραμέων στον αρχαίο Κεραμεικό του 5ου αιώνα π.Χ. Η Αθηνά Εργάνη, στο κέντρο της σύνθεσης, επιβλέπει τις εργασίες των κεραμοποιών. Άλλοι πλάθουν και ψήνουν τα πήλινα αγγεία και άλλοι τεχνίτες τα κοσμούν. Είναι τα γνωστά μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία της αρχαίας Ελλάδας.


Γράφει ο Αγγελος Προκοπίου (στο λεύκωμα «Αλέκος Κοντόπουλος», Αθήνα 1979):

«Με τη ζωγραφική του Κοντόπουλου νοιώθουμε την πλατειά ανάσα της ευρωπαϊκής ελευθερίας του 20ού αιώνος, αλλά και το καμάρι μιας λεβεντογενιάς, που μπόρεσε να σηκωθεί στο ξενικό, για να δώσει ώριμη και περήφανη τραγούδια της δικής της Ελλάδας, με φωνές που σμίγουν με το φως του ήλιου, τη μυρωδιά της ανοιξιάτικης λεμονιάς και τις αρμύρες των γαλάζιων κυμάτων του Αιγαίου».

Όπως έγραψε ο Louis Frederic στη μονογραφία του για τον Αλέκο Κοντόπουλο:

«Δεν πρόκειται να συγκρίνουμε το έργο του Αλέκου Κοντόπουλου με αυτό ενός άλλου ζωγράφου. Ο Κοντόπουλος πήρε μία ιδιαίτερη θέση στη Μοντέρνα Ελληνική τέχνη, μία θέση που δεν έχει καλυφθεί από τον καιρό εκείνο του άλλου μεγαλοφυή Έλληνα, του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.»

Ελαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ επί χούντας αρνήθηκε το Α' Βραβείο Ζωγραφικής που συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο ενός εκατομμυρίου δραχμών «για λόγους προσωπικών αρχών» καταγγέλλοντας τη «νοθεία της πνευματικής ζωής στην Ελλάδα». Ενας μεγάλος συμβολικός πίνακάς του στο Μουσείο δηλώνει την αντίθεσή του στο δικτατορικό καθεστώς.

Έργα του ζωγράφου μπορείτε να δείτε εδώ. και εδώ.

                                   

                                     Φωτογραφίες από εκδηλώσεις στον κήπο της Βιβλιοθήκης και του Μουσείου