Αθλητισμός και Βύζας
Μετάβαση στο τέλος των μετα-δεδομένων
Μεταφορά στην αρχή του μεταδεδομένων
 

                                    O ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ

Αρχαιότητα

Από τα αρχαία χρόνια στα Μέγαρα γίνονταν αθλητικοί αγώνες, οι εξής:

1. Τα "ΑΛΚΑΘΟΙΑ" σε ανάμνηση του βασιλιά Αλκάθους.

2. Τα "ΔΙΟΚΛΕΙΑ" σε ανάμνηση του Αθηναίου ήρωα Διοκλή που έζησε στα Μέγαρα και θυσίασε τη ζωή του, για να σώσει έναν φίλο του Μεγαρέα σε μάχη, προστατεύοντάς τον με την ασπίδα του και μένοντας ο ίδιος ακάλυπτος.

3. Τα "ΜΙΚΡΑ ΠΥΘΕΙΑ" προς τιμήν του Απόλλωνα. Οι αγώνες αυτοί σταμάτησαν το 394 μ.Χ με διάταγμα του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου ως ειδωλολατρικές εκδηλώσεις.

Α. Μεγάλοι Αθλητές της Αρχαιότητας

Ο πρώτος γνωστός Μεγαρεύς Ολυμπιονίκης ήταν ο Όρσιππος, ο οποίος νίκησε σε αγώνα δρόμου απόστασης ενός σταδίου. Στην 19η Ολυμπιάδα, ένας άλλος Μεγαρεύς, ο Μένος, νίκησε στο ίδιο αγώνισμα. Μετά από πενήντα δύο χρόνια, δυο Μεγαρείς, ο Κρατίνος και ο Κομαίος, έγιναν Ολυμπιονίκες στο στάδιο και στην πυγμαχία αντίστοιχα. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια, για να στεφανωθεί ξανά Μεγαρεύς Ολυμπιονίκης. Αυτή τη φορά ο Ολυμπιονίκης θα νικούσε για δέκα συνεχείς Ολυμπιάδες. Ήταν ο Ηρόδωρος που τελευταία φορά νίκησε σε αγώνα Σαλπιγκτών στην 122η  Ολυμπιάδα. Ο έκτος και τελευταίος Ολυμπιονίκης ήταν ο Δημόκριτος που νίκησε στον αγώνα δρόμου στην 152η Ολυμπιάδα.

Β. Νεότερα χρόνια

Καθώς τα χρόνια περνούσαν και τα Μέγαρα δεν είχαν καταφέρει να διακριθούν στον αθλητισμό με την παρουσία ενός αθλητή τους,φτάσαμε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Αφού η επανάσταση του 1821 είχε τελειώσει, τα Μέγαρα φιλοξένησαν τους πρώτους αθλητικούς αγώνες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Συγκεκριμένα, γίνονταν τρία αγωνίσματα: η σκοποβολή,ο δρόμος και το πήδημα. Ο νικητής έπαιρνε ως έπαθλο ένα ασημένιο ποτήρι,ένα κριάρι και ένα δοχείο με μεγαρίτικο κρασί.

Ωστόσο, η ένδοξη αθλητική ιστορία του παρελθόντος ξεχάστηκε στο πέρασμα των χρόνων, ώσπου στα νεότερα χρόνια ο τόπος γνώρισε αμέτρητες χαρές και μοναδικές εμπειρίες ύστερα από την ίδρυση του ποδοσφαιρικού συλλόγου του Βύζαντα...

Α.Γ.Σ. Βύζας Μεγάρων

Το σήμα του Βύζαντα

Ίδρυση του συλλόγου

Η ποδοσφαιρική ομάδα των Μεγάρων ιδρύθηκε το 1928 από μαθητές γυμνασίου και ήταν ανεξάρτητη, αφού δεν είχε καταστατικό και Διοικητικό Συμβούλιο. Η ομάδα ονομάστηκε Α.Γ.Σ. Βύζας Μεγάρων, διότι οι μαθητές ήθελαν να τιμήσουν ένα σπουδαίο πρόσωπο για τα Μέγαρα, τον Βύζαντα, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής του Βυζαντίου, της μετέπειτα Κωνσταντινούπολης. Έπειτα από δύο χρόνια, το 1930, η ομάδα ιδρύθηκε επίσημα πια από φιλάθλους και ως πρόεδρος ορίστηκε ο Παναγιώτης Μπέης. Για να τιμήσει ακόμη μια φορά το Βύζαντα, ο σύλλογος επέλεξε την κεφαλή του ως έμβλημα της ομάδος και τα χρώματα του Βυζαντίου, το κίτρινο και το μαύρο, να αποτελούν τις εμφανίσεις του.

Τα πρώτα βήματα του Βύζαντα

Ο Βύζας μετά την ίδρυσή του έδινε μόνο ανεξάρτητα παιχνίδια, αφού δεν είχε στην κατοχή του γήπεδο, γεγονός που δεν του επέτρεπε να συμμετέχει σε επίσημα πρωταθλήματα. Το πρώτο του παιχνίδι ήταν με το Θρασύβουλο και  σε  αυτό ο Βύζας ηττήθηκε με τελικό αποτέλεσμα 1-3. Στο διάστημα του πολέμου δεν υπήρξε αθλητική δραστηριότητα από την ομάδα, όμως μετά τον πόλεμο επανιδρύθηκε και άρχισε ξανά. Όμως ο Βύζας δεν είχε και πάλι γήπεδο, γεγονός του επέτρεπε να παίζει μόνο ανεξάρτητα παιχνίδια για 27 χρόνια, από το 1930 μέχρι το 1957. Τελικά, η ομάδα των Μεγάρων την ίδια χρονιά φέρνει στην κατοχή της μια έκταση την οποία μετατρέπει σε γήπεδο και καταφέρνει να μπει στο πρώτο επίσημο πρωτάθλημα στην ιστορία της, το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά. Ο Βύζας άρχισε πολύ δυναμικά, αφού στο πρώτο παιχνίδι του νικάει τον Περαμαϊκό με αποτέλεσμα 3-1, αλλά και τελειώνει θριαμβευτικά, αφού βγαίνει πρώτος στον Α' όμιλο της Δ' κατηγορίας και ανακηρύσσεται πρωταθλητής μετά από μπαράζ που έπαιξε με τη Σπίθα Πειραιώς, την οποία συνέτριψε με αποτελέσματα Βύζας - Σπίθα 1-0 και Σπίθα - Βύζας 3-5.

Η πορεία του Βύζαντα μέχρι σήμερα

Ο Βύζας είχε μια εκπληκτική περίοδο τα χρόνια 1958 ως 1969. Πιο αναλυτικά, μέχρι το 1961 η ομάδα ασταμάτητη ανεβαίνει συνεχώς κατηγορίες και φτάνει μέχρι και τη Β' Εθνική, όπου τελικά μένει τέσσερα χρόνια, έως το 1965. Την περίοδο 1965-1969 ο Βύζας αγωνίζεται στην Α' Εθνική, ώσπου το 1970 έρχεται σε σημείο υποβιβασμού μέχρι και το τοπικό πρωτάθλημα. Τελικά ο Βύζας επανέρχεται το 1998. Το 2002-03 στάθηκε τυχερός, αφού γλιτώνει τον υποβιβασμό για τη Δ' Εθνική τερματίζοντας 14ος. Τον επόμενο χρόνο, τερματίζει στη Γ' Εθνική 2ος μαζί με την Καλλιθέα. Εκείνη τη χρονιά πέρασαν πολλοί από τον πάγκο της ομάδας, όπως ο Νίκος Κουρμπανάς, ο Μάρκος Μαυρομάτης και ο Δημήτρης Αρναούτης, ο οποίος εκπροσωπούσε την ομάδα στο μπαράζ ενάντια στα Τρίκαλα, όπου ηττήθηκε με τελικό αποτέλεσμα 0-2.

Κάντε διπλό κλικ για να περιηγηθείτε!


Σάκης Κουβάς (παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Βύζαντα Μεγάρων)

Ο  Σάκης Κουβάς είναι γεννημένος το 1946. Από τα πρώτα χρόνια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, χάραξε την δική του ιστορία, καθώς εκτός από τα αξεπέραστα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αποτέλεσε και παράδειγμα ταπεινότητας, πραότητας και μετριοφροσύνης. Από πολλούς έχει χαρακτηριστεί ως ο σημαντικότερος ποδοσφαιριστής που έχει περάσει από το Βύζαντα Μεγάρων, καθώς με αυτόν ως κύριο ηγέτη κατάφερε να ανέβει στην Α' Εθνική και να σημειώσει ιστορικές νίκες απέναντι σχεδόν σε όλες τις ισχυρές ομάδες, όπως ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και πολλές άλλες. Ουσιαστικά από το 1963, οπότε και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα, έως το 1986 έπαιξε στο Βύζαντα με μόνες εξαιρέσεις τις τρεις περιόδους τις οποίες ήταν στον Παναθηναϊκό και στο Μεγαρικό. Σε αυτά τα 24 χρόνια έπαιξε σε 700 αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε σχεδόν 500 τέρματα. Έχει μάλιστα σημειώσει 5 γκολ σε ένα αγώνα πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας το 1968, στον οποίο ο Βύζας είχε νικήσει 5-0 τον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Ήταν τρίτος σκόρερ στην Α΄ Εθνική το 1968 και το 1969 με 22 και 23 τέρματα αντίστοιχα στο ενεργητικό του. Έχει μοναδικό σερί, καθώς έπαιξε ασταμάτητα για 72 μήνες από τον Σεπτέμβριο του 1967 μέχρι και τον Ιανουάριο του 1971 ως παίκτης του Βύζαντα. Δεν αποβλήθηκε ποτέ, ενώ δεν είχε χάσει ούτε προπόνηση, αφού του άρεσε να γυμνάζεται και να είναι τυπικός και συνεπής στις υποχρεώσεις του.

Συνέντευξη από Σάκη Κουβά

1. Πότε ξεκινήσατε να παίζετε ποδόσφαιρο και γιατί διαλέξατε αυτό το άθλημα ανάμεσα στα άλλα;

Ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο σε ηλικία 17 ετών και διάλεξα αυτό το άθλημα γιατί την εποχή εκείνη, το 1963, τα άλλα αθλήματα, όπως το μπάσκετ, ο στίβος, το βόλλευ, ήταν στα σπάργανα και οι νέοι της επαρχίας ήξεραν και έπαιζαν μόνο ποδόσφαιρο.

 2. Ήταν μεταγραφή ή πήγατε από τις ακαδημίες του Βύζαντα;

Έπαιξα σχεδόν απευθείας στην πρώτη ομάδα του Βύζα, έπαιξα τρία-τέσσερα παιχνίδια στην ερασιτεχνική και μετά έπαιξα στην πρώτη ομάδα σαν έξω δεξιά -έτσι έπαιζαν τότε τα συστήματα. Τον επόμενο χρόνο καθιερώθηκα σαν σέντερ φορ, νούμερο 9. Σε αυτή τη θέση έπαιξα πολλά χρόνια μέχρι που πήγα στον ΠΑΟ. Εκεί έπαιξα έξω αριστερά, βασικά, και μερικά παιχνίδια έξω δεξιά. Όταν γύρισα στον Βύζα έπαιξα στο κέντρο σαν οργανωτής με το νούμερο 10 μέχρι που σταμάτησα το ποδόσφαιρο.

 3. Πόσα χρόνια ήσασταν στο Βύζα;

Στο Βύζα έπαιξα 20 χρόνια, ένα χρόνο στον ΠΑΟ και ένα χρόνο στον τοπικό Μεγαρικό.

4. Πώς ήταν γενικά οι σχέσεις σας με τους συμπαίκτες σας;Απλά επαγελματικές ή ήσασταν κάτι σαν μια παρέα και βγαίνατε μαζί έξω ας πούμε μετά από μια σημαντική νίκη;

Οι σχέσεις μεταξύ των ποδοσφαιριστών τότε δεν ήταν επαγγελματικές, διότι τότε δεν υπήρχε επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ήταν σχέσεις φιλικές και με πολλούς αδελφικές θα έλεγα, ιδιαίτερα με τους Μεγαρίτες που μερικοί από αυτούς έχουμε σχέσεις μέχρι και σήμερα. Εγώ ειδικά σχέσεις φιλικές είχα και με τους αντιπάλους μου. Η συμμετοχή μου σε όλες τις εθνικές ομάδες και ο σεβασμός μου στον αντίπαλο με είχαν καταστήσει αγαπητό σε εχθρούς και φίλους, πράγμα σπάνιο σε αυτόν το χώρο.

5. Κάνατε σκληρές προπονήσεις;

Οι προπονήσεις ήταν καθημερινές και επίπονες, διότι οι ομάδες που έπαιξα ήταν ανωτάτου επιπέδου, και, αν ήθελες να σταθείς και να ξεχωρίσεις,δεν μπορούσες να κάνεις διαφορετικά. Βέβαια δεν έφτανε μόνο αυτό. Έπρεπε να κάνεις καλή διατροφή και καλή ζωή -όχι ξενύχτια, ποτά, τσιγάρα - για να αντέξεις στις υψηλές υποχρεώσεις και στο όνομα που έφερνες στην ομάδα σου.

 6. Υπήρξε κάτι που σας στιγμάτισε κατά την διάρκεια της ποδοσφαιρικής καριέρας σας;

Πιστεύω αυτό που μου στιγμάτισε την ποδοσφαιρική μου καριέρα ήταν το νικητήριο goal με τον Παναθηναϊκό τα Μέγαρα το 1966, κατά τον πρώτο χρόνο του Βύζαντα στην Α΄ Εθνική.

7. Τι γνώμη έχετε για τα συμπληρώματα διατροφής που παίρνουν σήμερα οι ποδοσφαιριστές και για τις εξουθενωτικές προπονήσεις που κάνουν με αποτέλεσμα να αποκτούν πολλά προβλήματα υγείας;

Ναι, έχει αλλάξει (σημ. το ποδόσφαιρο). Έχει γίνει πιο γρήγορο, πιο δυνατό, αλλά εγώ πιστεύω ότι έχει χάσει σαν θέαμα. Βέβαια, πώς να έχει θέαμα όταν δεν βγαίνουν ποτέ παίχτες ταλέντα, όπως έβγαιναν παλαιότερα. Εμείς, όμως, που ζήσαμε αυτές τις εποχές τις προτιμάμε με όλα τα υπέρ και τα κατά.

8. Την εποχή που παίζατε ποδόσφαιρο υπήρχαν συμπτώματα φανατισμού και εαν ναι σας άρεσε ή σας ενοχλούσε και γιατί;

Ναι, υπήρχαν και τότε φανατισμοί παντού σε όλα τα γήπεδα. Απλώς τώρα υπάρχει περισσότερη ασφάλεια ως προς τους ποδοσφαιριστές, καθώς μπορούν να μπουν και να βγουν στα αντίπαλα γήπεδα δίχως μεγάλα προβλήματα.

9. Σας αγαπούσαν οι φίλαθλοι;

Ο κόσμος με αγάπησε πάρα πολύ, ειδικά οι φίλαθλοι του Βύζαντα, διότι αυτά που πρόσφερα εγώ στο Βύζαντα και στην πόλη μου δεν έχει καταφέρει  κανένας  ποδοσφαιριστής από τα Μέγαρα. Εγώ κατάφερα όμως να με αγαπήσουν και οι φίλαθλοι όλης της Ελλάδος, αγωνιζόμενος σ’ όλα τα γήπεδα με ήθος και εντιμότητα, σεβόμενος τους αντιπάλους ποδοσφαιριστάς, διαιτητάς και φιλάθλους. Ήταν κατά την γνώμη μου η μεγαλύτερη ανταμοιβή που κέρδισα όλα τα χρόνια που ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο.

10. Ποια είναι η εμπειρία σας από τον ΠΑΟ;

Παίζοντας στον ΠΑΟ ένα χρόνο κέρδισα ακόμα μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα σαν ποδοσφαιριστής. Είχα την τύχη τότε ο ΠΑΟ να έχει πετύχει την συμμετοχή του στον τελικό  του Γουέμπλεη, κάτι  που δεν πρόκειται  να ξαναγίνει από Ελληνικό σύλλογο με  τις σημερινές συνθήκες. Εκτός από αυτό την χρονιά εκείνη, ο ΠΑΟ βγήκε πρωταθλητής Ελλάδος, έπαιξα με την  Εθνική ομάδα σ’ ένα φιλικό με το Μεξικό στη Θεσσακονίκη 0-0 και έπαιξα σε δυο  παιχνίδια για το διηπειρωτικό με την Νάσιοναλ της Ουρουγουάης -ένα εδώ κι ένα στο Μοντεβίδεο.                               

11. Τι θα συμβουλεύατε τους νέους ποδοσφαιριστές;

Τους νέους θα συμβούλευα με όλη μου την καρδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, τώρα που υπάρχουν πολλά αθλήματα που ανάλογα με τα προσόντα σου μπορείς να ασχοληθείς. Εάν θέλεις να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο, πρέπει να ασχοληθείς σοβαρά δίνοντας τα πάντα στην προπόνηση, στερούμενος ορισμένες χαρές που ζουν οι νέοι σήμερα, για να έχεις τα κέρδη που μπορείς να έχεις. Και βέβαια να έχεις κάποιο ταλέντο στο ποδόσφαιρο, διότι από το μηδέν μπορείς να γίνεις πέντε. Δέκα, όμως, δε θα γίνεις ποτέ. Δηλαδή, για να γίνεις καλός ποδοσφαιριστής χρειάζεται ταλέντο, δουλειά και αγάπη γι' αυτό που κάνεις.

Ευχαριστούμε τον κο Κουβά για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Πηγή: Α.Γ.Σ. Βύζας Μεγάρων: http://www.byzas.gr/ (τελευταία επίσκεψη: 05/05/2012)