Προσφυγική εγκατάσταση
Μετάβαση στο τέλος των μετα-δεδομένων
Μεταφορά στην αρχή του μεταδεδομένων
 
Μικρασιάτες πρόσφυγες

Χαρακτηρισμένη ως η «μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμών στην ιστορία», η αθρόα εισροή προσφύγων στην ελληνική επικράτεια, απότοκη της λεγόμενης Μικρασιατικής Καταστροφής, προκάλεσε μια σειρά ανακατατάξεων σε δημογραφικό και οικονομικό επίπεδο, τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα εν τω μέσω των ήδη διαμορφωμένων αρνητικών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Τα προβλήματα αυτά ήταν η στέγαση, οι υποδομές υποδοχής και εγκατάστασης, η δημόσια υγεία και η επαγγελματική αποκατάσταση των προσφύγων. Στην πραγματικότητα το προσφυγικό ζήτημα της συγκεκριμένης περιόδου είναι το τελευταίο μιας μακράς σειράς πληθυσμιακών ανακατατάξεων στον ελλαδικό χώρο ήδη από τον 17ο αιώνα, για αυτό χρειάζεται πιθανώς να καθοριστεί επακριβώς το ιστορικό πλαίσιο των γεγονότων που οδήγησαν στην ανταλλαγή πληθυσμών  μεταξύ Ελλάδας και του νεοσύστατου τότε τουρκικού κράτους. Ένα μεγάλο τμήμα του προσφυγικού πληθυσμού εμφανίστηκε ως αξιόλογη και ειδικευμένη φθηνή εργατική δύναμη, παρέχοντας επιπλέον κίνητρα για τη δημιουργία νέων παραγωγικών μονάδων.

Στο Αίγιο υπάρχουν κυρίως πρόσφυγες Πόντου και Μικράς Ασίας. Η περιοχή της αγίας Άννας είναι κατά κόρον προσφυγική αφού σχεδόν όλοι οι πρόσφυγες του Αιγίου  μένουν εκεί. Αρχικά όπως όλοι οι πρόσφυγες αντιμετώπιζαν προβλήματα και οι άνθρωποι του Αιγίου ήταν λίγο δύσπιστοι όμως με το πέρασμα του χρόνου τα πράγματα κύλησαν αρμονικά και πλέον οι πρόσφυγες είναι πλήρως ενσωματωμένοι.

Προσφυγικές κατοικίες - προσφυγικός συνοικισμός

Η παρούσα εργασία αναφέρεται στις προσφυγικές κατοικίες οι οποίες δόθηκαν από το Ελληνικό κράτος στους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922  σε πολλές πόλεις της Ελλάδος και μεταξύ αυτόν και το Αίγιο.

Οι περιοχές που δόθηκαν στο Αίγιο είναι στον συνοικισμό Νικολάου Πλαστήρα και μετέπειτα σε τμήμα των εργατικών κατοικιών στην περιοχή της οδού Ρήγα Φεραίου. Στην περιοχή Νικολάου πλαστήρα αγοράστηκε μεγάλη έκταση από το κράτος και ανοίχτηκαν δρόμοι και δημιουργήθηκαν οικόπεδα το οποία δόθηκαν στους πρόσφυγες μαζί με μια μικρή κατοικία.

Οι κατοικίες ήταν ενιαίες και μοιράζονταν στη μέση κάθετα σε δυο οικογένειες και η κάθε μια αποτελούνταν από ένα δωμάτιο και ένα μικρό μπάνιο και είχε επιφάνεια περίπου 40 τετραγωνικά μέτρα. Ήταν ισόγειες χτισμένες από συμπαγή τούβλα και ξύλινη στέγη με κεραμίδια μερικά είχαν και ένα μικρό υπόγειο. Σε αυτόν τον οικισμό οι πρόσφυγες έστησαν το νέο νοικοκυριό τους με τις οικογένειές τους αρχίζοντας μια καινούργια ζωή σε μια καινούργια πατρίδα έχοντας φέρει μαζί τους τον πολιτισμό τους την κουλτούρα τους τα ήθη και τα έθιμα τους και ότι πολυτιμότερο μπόρεσαν να πάρουν μαζί τους και πάνω από όλα την ορθόδοξη θρησκεία τους. Δείγμα των κατοικιών φαίνεται στις φωτογραφίες οι οποίες συνοδεύουν την παρούσα εργασία.

Σήμερα υπάρχουν λίγοι επιζώντες από εκείνη τη γενιά των ανθρώπων που εγκαταστάθηκαν πρώτοι εκεί οι οποίοι μπορούν να μας περιγράψουν τα γεγονότα της εποχής εκείνης, καθώς επίσης και από την επόμενη γενιά.

Διπλή κατοικία επί της οδού Αγίας Σοφίας 22

Διπλή κατοικία επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου 15

Μονή κατοικία επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου 10

Διπλή κατοικία επί της οδού Μαρμαρά 5