Η πόλη μας
Μετάβαση στο τέλος των μετα-δεδομένων
Μεταφορά στην αρχή του μεταδεδομένων
 

Η πόλη της Μυτιλήνης

H Μυτιλήνη, μια πόλη 28.879 κατοίκων, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε επτά λόφους, με  "κέντρο" το λιμάνι της. Είναι έδρα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, του Υπουργείου Αιγαίου, της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου και της Μητρόπολης Μυτιλήνης. "Πρωτεύουσα" της Λέσβου από την αρχαιότητα, ήταν αρχικά χτισμένη στο χώρο, όπου σήμερα βρίσκεται το κάστρο της, στη χερσόνησο που βρίσκεται μεταξύ του σημερινού νότιου λιμανιού και του παλιού βόρειου λιμανιού, γνωστού - όπως και η ευρύτερη περιοχή - ως "Επάνω Σκάλα".

Κατά την αρχαιότητα η χερσόνησος χωριζόταν από την υπόλοιπη πόλη με ένα πορθμό μήκους 780 μ. και πλάτους (στα ευρύτερα σημεία του) 30 μ., ο οποίος βρισκόταν περίπου εκεί που σήμερα είναι η οδός Ερμού (ο δρόμος της κεντρικής αγοράς). Ο Εύριπος, όπως ονομαζόταν ο πορθμός, αποτελούσε φυσικό οχυρό που ενίσχυε το τείχος της πόλης. Σώζεται μάλιστα και ο μύθος για 10 Φάωνα, ένα γέρο βαρκάρη που μετέφερε ανθρώπους από τη μία πλευρά του καναλιού στην άλλη. Ο Φάωνας τιμήθηκε από την Αφροδίτη για την καλοσύνη και την ανθρωπιά του, διαπιστωμένες από την ίδια τη θεό, όταν αυτή μεταμορφώθηκε σε γριά και του Ζήτησε να την περάσει απέναντι. Όταν εκείνος ανταποκρίθηκε με προθυμία και ευγένεια, τον αντάμειψε μεταμορφώνοντας τον σε νέο και όμορφο άνδρα. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο το κανάλι επιχωματώθηκε. Από τις ανασκαφές εντοπίστηκαν τμήματα των γεφυρών, με τις οποίες συνδεόταν ο οικισμός της χερσονήσου με τη γειτονική περιοχή.

Ο Μητροπολιτικός ναός

Ο Μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, επί της οδού Ερμού Διακρίνεται από μακριά εξαιτίας του υψηλού καμπαναριού του, αξιοπρόσεκτου για τα γοτθικά αρχιτεκτονικά του στοιχεία. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με εγγεγραμμένo τρούλο, η ανέγερση της οποίας χρονολογείται στα τέλη του 160υ ή στις αρχές του 170υ αιώνα. Οι τοιχογραφίες του φέρουν έντονες επιδράσεις της αναγεννησιακής Ζωγραφικής. Το τέμπλο του, ο μητροπολιτικός θρόνος και το κιβώριο της Αγίας Τράπεζας είναι εξαιρετικά δείγματα της λεσβιακής μεταβυζαντινής ξυλογλυπτικής. Ο ναός αποτελεί σημαντικό προσκύνημα επειδή εντός του φυλάσσεται ακέραιο το λείψανο του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου, πολιούχου της Μυτιλήνης.

Οθωμανικά μνημεία

Το Τσαρσί Χαμάμ, ένα εντυπωσιακό οθωμανικό Χαμάμ του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στην περιοχή της Επάνω Σκάλας, πολύ κοντά στο Γενί Τζαμί και έχει διαμορφωθεί πρόσφατα σε εκθεσιακό χώρο. Από τα Τζαμιά της πόλης σώζονται σήμερα ελάχιστα, σε καλή σχετικά κατάσταση. Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο είναι το Γενί Τζαμί, Χτισμένο το 1825 στην περιοχή της "Επάνω Σκάλας".


Το Κάστρο

Το Κάστρο της Μυτιλήνης είναι χτισμένο στην κορυφή πευκόφυτου λοφίσκου, κοντά στο λιμάνι και είναι ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της Μεσογείου. Διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση και είναι ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα του μεσογειακού χώρου. Η κατασκευή του άρχισε κατά τη βυζαντινή εποχή και ολοκληρώθηκε στα χρόνια της Ηγεμονίας των Γατελούζων. Σήμερα διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και ένα κομμάτι του χρησιμοποιείται ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Δημοτική Πινακοθήκη

Ένα μοναδικό χώρο πολιτισμού και εικαστικών διαθέτει ο Δήμος Mυτιλήνης, μετά την οργάνωση και λειτουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης Mυτιλήνης. H Δημοτική Πινακοθήκη στεγάζεται σε ένα παλιό τριώροφο αρχοντικό (Xαλίμ Mπέη), χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής, που δεσπόζει στην περιοχή της Eπάνω Σκάλας. Ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Eπιχείρηση Πολιτιστικής - Tουριστικής Aνάπτυξης του Δήμου και διαθέτει μια από τις σημαντικότερες συλλογές έργων ζωγραφικής, η οποία δωρήθηκε στο Δήμο από τον Γιώργο Σίμο - Πετρή και την αδελφή του Έλλη Σίμου. O Γιώργος Σίμος - Πετρής ήταν ένας από τους σημαντικότερους τεχνοκριτικούς της χώρας, ένας “διανοητής” της εικαστικής τέχνης, προσωπικός φίλος των μεγαλύτερων Eλλήνων ζωγράφων. Μετά το θάνατό του δώρισε την προσωπική του συλλογή, αποτελούμενη από 110 πίνακες στη Δημοτική Πινακοθήκη (Aύγουστος του 1998), ενώ τη συλλογή συμπλήρωσε με νεότερη δωρεά της (Σεπτέμβριος 2001) η αδελφή του, Έλλη Σίμου.Σήμερα η Συλλογή Πετρή που εκτίθεται στη Δημοτική Πινακοθήκη αποτελείται από 138 πίνακες ζωγραφικής, σπάνια χαρακτικά, βιβλία και γκραβούρες. Mεταξύ των άλλων στη Δημοτική Πινακοθήκη εκτίθενται έργα του Γιάννη Tσαρούχη, του Γ. Γουναρόπουλου, του Aντ. Πρωτοπάτση, του Oρ. Kανέλλη, του Πικάσο, του Mατίς, του Mόραλη, του Φασιανού, του Xρ. Mπότσογλου, χαρακτικά της Bάσως Kατράκη και μια σειρά από πίνακες πολλών άλλων σημαντικών Eλλήνων ζωγράφων. Eκτός από την πολύ σημαντική συλλογή Πετρή, η Δημοτική Πινακοθήκη διαθέτει και μια αξιόλογη συλλογή από έργα Λέσβιων ζωγράφων όπως ο Στρ. Aξιώτης, ο Γ. Γαβαλάς, ο Γ. Πέρρος, ο I. Mουτζουρέλλης, ο Στρ. Aθηναίος, η K. Mεσσηνέζη, η M. Kαλλιπολίτου, ο Δημ. Kαραπιπέρης και άλλοι. Στα πλαίσια της λειτουργίας της Δημοτικής Πινακοθήκης, στο ισόγειο του κτιρίου οργανώθηκε εργαστήριο συντήρησης πινάκων. Ήδη συντηρήθηκε η Συλλογή Πετρή και ακολουθεί η σταδιακή συντήρηση και των υπολοίπων πινάκων.